O Celta da era Eusebio acadou por fín o seu primeiro triunfo, e rachouse deste modo a mala xeira de resultados que acompañaban ó equipo dende o pasado mes de xaneiro, e por fín se suman os tres puntos en xogo despois de 12 encontros sen poder facelo. O Celta non fixo, nen moito menos, méritos como para levarse os tres puntos en xogo, pero desta volta sí que tivemos a sorte que faltou noutros encontros onde ó mellor sí que se merecera un mellor resultado.
Foi nun pésimo primeiro tempo cando o Córdoba estivo máis preto de adiantarse no marcador, pero a súa inoperancia en ataque facilitou que se chegara ó descanso cun empate sen goles que Ghilas se encargaría, con bastante sorte no remate (máis ben rexeite), de rachar nos primeiros compases do segundo tempo. O franco-arxelino tivo unha celebración un tanto accidentada dese gol, xa que cando corría cara Fondo, esbarou e golpeouse contra o valado de detrás da portería. Como é costume, o Celta non soubo matar o encontro a partires de aí, e houbo que sufrir bastante ata que o colexiado asubiou o final do encontro tras engadir uns excesivos e agónicos catro minutos de desconto durante os cales os nosos xogadores tiveron que defenderse con todo para afastar o balón da nosa área.
Salientar a entrada no once titular, por decisión técnica, de xogadores nada habituais, como Vila, Fabiano e mailo porteiro Falcón. Ademais, xogadores como Renán ou Jordi continúan asentándose no equipo titular. Dende a súa chegada, Eusebio xa alineou a 23 dos 24 xogadores do primeiro equipo, e só Danilo continúa sen xogar dende que o ex-xogador céltico chegou ó banco.
Este resultado, unido ó enésimo traspés do Alavés, deixa agora mesmo o descenso a sete puntos de distancia. O vindeiro encontro enfrontaranos ó Rayo Vallecano, único equipo que continúa invicto como local, e que ocupa un terceiro posto que lle daría o ascenso á primeira división. Agardemos que este triunfo sexa o punto de inflexión definitivo, e que canto antes se sumen os puntos necesarios para asegura-la permanencia e esquecer unha nefasta campaña.
No aspecto ambental, pola nosa banda houbo un bo apoio ó equipo en liñas xerais, con intres de moi boa animación. Agradécense os encontros no seu horario habitual de domingo, moito máis futboleiro que os sábados de tarde e domingos de mañá. Tendo en conta a traxectoria do equipo nos derradeiros meses, así como a habitual escasa presencia de siareiros nas bancadas de Balaídos e regreso de vacacións para moitos, o estadio rexistrou unha aceptable asistencia de público para o que é normal, e para o que moitos agardaban.
Fotografías cedidas por Eugenio Álvarez para a web de Celtarras
.jpg)
