Este encontro ante a Erreala tivo o mesmo guión que o anterior ancontro no noso estadio, ante o R. Vallecano. Plantexamento ultradefensivo do rival, dominio céltico durante boa parte do encontro, e empate sen goles ó remate do encontro lucindo no marcador. O Celta segue crecendo no seu xogo, sobre todo en demarcacións onde o equipo comezou o campionato máis frouxo, pero é unha mágoa que nestes derradeiros dous encontros como local onde ben puido sumar os seis puntos en xogo únicamente se acadaran dous. Desgraciadamente, o adestarador semella non saber reaccionar neste tipo de encontros con trocos que lle dean máis profundidade ó equipo. Iso sí, nunha competición tan igualada como ésta, todo o que sexa sumar sempre é positivo, e sobre todo tendo en conta que ata o dagora ningún equipo conqueríu distanciarse na clasificación dun modo considerable. Agora toca gañar na cancha dun Las Palmas que conta por derrotas os seus derradeiros dous encontros disputados, e que non será un rival doado de superar.
Á habitual escaseza de siareiros presentes en Balaídos nos encontros disputados en sábado, houbo que engadir unhas malas condicións meteorolóxicas que propiciaron que non se chegara nen ás 7.000 cadeiras ocupadas, cunha pequena representación de afeccionados donostiarras, entre eles varios integrantes da Peña Mújika, que mesmo montaron un pequeno posto no Luar co seu material á venda.
Non foi mala a asistencia na nosa zona da bancada de Fondo, e a animación tamén foi bastante aceptable pola nosa banda, que na meirande parte das ocasións non foi moi seguida por outras bancadas, cicais máis preocupadas por protexerse do frío e da chuvia.
A mellor nova da tarde foi a presencia de Oubiña entre os xogadores que estiveron facendo exercicios de quencemento durante a segunda metade do encontro, e agardamos que agora non tarde moito en poder axudar ós seus compañeiros dende o mesmo terreo de xogo.
