
Así, tampouco. Xogando deste modo, lamentablemente somos carne de segunda, e se a estas alturas non estamos xa afundidos na clasificación é porque ao resto de equipos involucrados no descenso, ou cando menos a unha boa parte deles, tamén estalles a custar saca-los seus encontros adiante.
Aos 10 minutos do encontro, os visitantes xa mandaban no marcador, e non tardarían en incrementa-la súa renda ante un Celta indolente e tremendamente brando, e no que co paso dos minutos foron incrementándose os nervios.
Ao comezo do segundo tempo, semellou que o equipo tiña unha actitude completamente diferente á lamentable que ofrecera no primeiro tempo, pero a avalancha sobre a meta rival foi disminuindo paseniñamente a medida que as ocasións íanse esmorecendo sen que o esférico perforara a portería rival. O Celta buscaba un gol que o metera no encontro, pero no derradeiro treito os mallorquinistas sentenciaron definitivamente o partido coa consecución dun terceiro gol que provocou unha desbandada xeneralizada do público que se deu cita en Balaídos.
O peor desta inesperada derrota foi a imaxe dada polos xogadores célticos, que colleitaron a derrota máis contundente da tempada, precisa e paradóxicamente con Fernando Vázquez fóra do equipo. O problema é que falta calidade en moitos xogadores, mentres que noutos sobra pasotismo. Mala combinación, sen dúbida. A isto hai que engadirlle, ao igual que no encontro anterior, dous novos cambios obrigados polas lesións. Nesta ocasión, os mancados foron Núñez, ao pouco de comeza-lo encontro, e Contreras, nos primeiros compases do segundo período.
Despois do encontro, tivemos a oportunidade de falar con Pinto e Gustavo López, e a verdade é que os ollamos moi pero que moi abatidos. Agora, máis que nunca, é hora de estar a tope co equipo, e sobre todo cos xogadores que sí o merecen. O positivo é que todavía dependemos de nós mesmos, e que dous rivais directos como son Levante e Athletic enfróntanse entre sí na derradeira xornada. Pero todo pasa por gañar cando menos tres dos seis encontros que restan por disputarse.





















